Το μέλι αυτό ξεχωρίζει από την πρώτη ματιά: έχει σκούρο κεχριμπαρί ή κοκκινωπό χρώμα, βελούδινη υφή και ιδιαίτερη πυκνότητα. Η γεύση του είναι ισορροπημένη, λιγότερο γλυκιά από του ανθόμελου, με νότες καραμέλας, βοτάνων και ελαφριάς ρητίνης που θυμίζουν το δάσος από το οποίο προέρχεται. Ένα από τα βασικά του χαρακτηριστικά είναι ότι δεν κρυσταλλώνει εύκολα, παραμένοντας ρευστό για πολύ καιρό, κάτι που οι καταναλωτές εκτιμούν ιδιαίτερα.

Οι μελισσοκόμοι της περιοχής εφαρμόζουν πρακτικές μικρής κλίμακας, συχνά με σεβασμό στη βιοποικιλότητα και χωρίς υπερβολική μετακίνηση των κυψελών, ώστε το προϊόν να διατηρεί τον αυθεντικό χαρακτήρα του. Αρκετοί παραγωγοί έχουν κατακτήσει σημαντικές διακρίσεις: χαρακτηριστικό παράδειγμα, τα βραβεία London International Honey Awards που απέσπασαν μέλια από το Καρπενήσι και τα Άγραφα, κατακτώντας ακόμη και την κορυφαία διάκριση Platinum.

Η ζήτηση για το μέλι ελάτης Ευρυτανίας αυξάνεται σταθερά, καθώς όλο και περισσότεροι καταναλωτές αναζητούν προϊόντα με προέλευση, ιστορία και πιστοποίηση. Δεν είναι τυχαίο ότι γίνονται συζητήσεις για την κατοχύρωσή του ως ΠΟΠ (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης), ώστε να αναγνωριστεί επίσημα η μοναδικότητά του.

Για τον επισκέπτη, το μέλι αυτό δεν είναι απλώς γεύση – είναι εμπειρία. Μπορεί κανείς να το δοκιμάσει σε παραδοσιακά καφενεία ή να το προμηθευτεί απευθείας από τους παραγωγούς, επισκεπτόμενος τα μελισσοκομεία στα χωριά. Είναι το πιο αυθεντικό σουβενίρ: ένα βάζο που κλείνει μέσα του το άρωμα και τη γεύση της άγριας φύσης της Ευρυτανίας.

Η Ιλιάδα του Ομήρου αναφέρει τους Ευρυτάνες ανάμεσα στους συμμάχους που συμμετείχαν στον Τρωικό Πόλεμο, υπό την ηγεσία αρχηγών όπως ο Γουνέας, ο Φοίνικας, ο Θόαντας, ο Μαχάων και ο Ποδαλείριος, γιοι του Ασκληπιού. Οι ορεινοί αυτοί λαοί ήταν φημισμένοι για τη δύναμη και την αντοχή τους, αλλά και για την αγριότητά τους — οι αρχαίοι συγγραφείς μιλούν για έναν λαό σχεδόν «ακατάληπτο», που μιλούσε γλώσσα δύσκολη στους υπόλοιπους Έλληνες.

Κατά τους κλασικούς χρόνους, η Ευρυτανία αποτέλεσε τμήμα της Αιτωλίας και εντάχθηκε αργότερα στην Αιτωλική Συμπολιτεία, που εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες πολιτικές δυνάμεις της ελληνιστικής Ελλάδας. Η στρατηγική θέση της περιοχής, ανάμεσα στην Αιτωλία, τη Θεσσαλία και τη Φθιώτιδα, την έκανε πεδίο συγκρούσεων. Το 429 π.Χ. ο Αθηναίος στρατηγός Δημοσθένης πραγματοποίησε εκστρατεία εναντίον των Ευρυτάνων, με σκοπό να εξασφαλίσει την περιοχή για την Αθήνα, αλλά ηττήθηκε από κοινούς Ευρυτάνες και Αιτωλούς, γεγονός που δείχνει τη μαχητικότητα των κατοίκων και τη δυσκολία κατάκτησης του ορεινού εδάφους.

Τα αρχαιολογικά ευρήματα επιβεβαιώνουν τη συνεχή κατοίκηση της περιοχής. Στον λόφο Παλιόκαστρο σώζονται κατάλοιπα τειχών φρουρίου, πιθανόν της κλασικής ή ελληνιστικής εποχής. Στη θέση Καμίνια έχουν αποκαλυφθεί τάφοι με χάλκινα κτερίσματα, ενώ η έρευνα συνεχίζεται για τον ακριβή εντοπισμό της αρχαίας Οιχαλίας, που σύμφωνα με ορισμένους μελετητές βρισκόταν στα Πετράλωνα ή στη Χόχλια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα διάσπαρτα ίχνη μυκηναϊκών εγκαταστάσεων, που μαρτυρούν ότι η περιοχή είχε σημαντικό ρόλο ήδη από την ύστερη Εποχή του Χαλκού.

Κατά την ελληνιστική περίοδο, η Ευρυτανία συνέχισε να αποτελεί μέρος της Αιτωλικής Συμπολιτείας, η οποία συγκρούστηκε επανειλημμένα με τους Μακεδόνες και τους Ρωμαίους. Μετά την ήττα της Συμπολιτείας το 189 π.Χ., η περιοχή πέρασε υπό ρωμαϊκή κυριαρχία, αλλά οι κάτοικοι διατήρησαν την τοπική τους ταυτότητα και τον ορεινό τρόπο ζωής τους.

Σήμερα, ο επισκέπτης μπορεί να ανακαλύψει την αρχαία αυτή κληρονομιά μέσα από τα ερείπια, τα τοπωνύμια και τους θρύλους που διασώζονται: τα τείχη στο Παλιόκαστρο, τους λόφους-παρατηρητήρια που επέλεγαν οι πρόγονοι για οχυρά, αλλά και τα ευρήματα που εκτίθενται σε μουσεία της περιοχής. Η Ευρυτανία δεν είναι μόνο προορισμός φυσικής ομορφιάς, αλλά και ένα ανοιχτό μουσείο ιστορίας που αφηγείται την πορεία ενός περήφανου λαού από την εποχή του μύθου μέχρι σήμερα.

Αρχαιολογικά σημεία που μπορεί να επισκεφθεί ο ταξιδιώτης:

• Λόφος Παλιόκαστρο (Άγιος Ανδρέας) – Σύντομη ανάβαση, πανοραμική θέα και ίχνη τειχών πιθανής κλασικής/ελληνιστικής περιόδου.
• Καμίνια (περιοχή Αγίου Ανδρέα) – Αρχαιολογικός χώρος με τάφους και χάλκινα κτερίσματα.
• Πετράλωνα ή Χόχλια – Πιθανές τοποθεσίες της αρχαίας Οιχαλίας του Εύρυτου· ιδανικό για όσους αγαπούν την προϊστορία.
• Δυτική Φραγκίστα – Στενωπά – Θέσεις με οχυρωματικά κατάλοιπα και στρατηγικά περάσματα.
• Λαογραφικό Μουσείο Καρπενησίου – Εκθέσεις με αντικείμενα από την αρχαιότητα έως σήμερα.

Δύο από τα πιο απόμακρα και γραφικά σημεία της περιοχής είναι τα χωριά Κρίκελλο και Δομνίστα, τα οποία αποτελούν προορισμούς που αξίζει να εξερευνήσει κανείς, ειδικά για εκείνους που αναζητούν ήρεμες στιγμές και επαφή με την άγρια φύση του χειμερινού βουνού.

Η Διαδρομή προς το Κρίκελλο: Ορεινή ομορφιά και ιστορία
Για να φτάσει κανείς στο Κρίκελλο και τη Δομνίστα, η διαδρομή είναι διαφορετική από τις παραδοσιακές που οδηγούν στο Καρπενήσι και το χιονοδρομικό κέντρο. Από τη Λαμία, οι επισκέπτες δεν συνεχίζουν προς τη νέα σήραγγα, αλλά στρίβουν για να ακολουθήσουν τις πινακίδες προς Κρίκελλο και Δομνίστα. Η πορεία αυτή διαρκεί για περίπου 16 χιλιόμετρα και σας οδηγεί σε μια εκπληκτική ορεινή διαδρομή, με υψόμετρο που κυμαίνεται μεταξύ 1.350 και 1.500 μέτρων. Από εκεί, ο δρόμος περνάει πάνω από τη δασωμένη ράχη που ενώνει τα βουνά Καλιακούδα και Κοκκάλια, προσφέροντας μία μαγευτική θέα προς τα Ευρυτανικά βουνά αλλά και την άλλη πλευρά προς τη Φωκίδα. Η ομορφιά του τοπίου ενισχύεται από τις χιονισμένες κορυφογραμμές και τα ελατοσκέπαστα βουνά, με την περιοχή να παρουσιάζει μια αίσθηση απομόνωσης και γαλήνης.

Κρίκελλο: Το χωριό μέσα στα έλατα
Από τη στιγμή που θα αφήσετε τον κεντρικό δρόμο και στρίψετε προς το Κρίκελλο, το πρώτο πράγμα που θα παρατηρήσετε είναι οι στέγες του χωριού που προεξέχουν ανάμεσα στα έλατα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.120 μέτρων και είναι χτισμένο σε μια ήπια, αλλά κατάφυτη πλαγιά. Η πλατεία του Αγίου Νικολάου αποτελεί το κέντρο του χωριού, και στην κεντρική θέση της βρίσκεται η ομώνυμη εκκλησία, χτισμένη το 1903. Τα επτά υπεραιωνόβια πλατάνια και οι κρήνες με τρεχούμενο νερό προσδίδουν μία ιδιαίτερη γραφικότητα στο τοπίο. Παραδοσιακές ταβέρνες και καφενεία συμπληρώνουν την ατμόσφαιρα του χωριού, το οποίο μέχρι τον Μεσοπόλεμο ήταν ένα σημαντικό κεφαλοχώρι με περίπου 3.000 κατοίκους.

Η ιστορία του Κρίκελλου ξεκινά τον 17ο αιώνα, όταν επτά μικρότεροι οικισμοί ενώθηκαν γύρω από τη διάσημη πηγή «Σωληνάρια». Σήμερα, το χωριό διαθέτει ξενώνες, ταβέρνες και το καφέ «Μαντζάτο», που προσφέρει σπιτικά γλυκά και ροφήματα από ντόπια βότανα. Από εδώ, οι επισκέπτες μπορούν να εξερευνήσουν ιστορικά εκκλησάκια και τοποθεσίες που έχουν μεγάλη συναισθηματική αξία για τους ντόπιους.

Δομνίστα: Καταφύγιο στο βουνό και μνημεία Εθνικής Αντίστασης
Η διαδρομή συνεχίζεται προς τη Δομνίστα, περνώντας από τον Κρικελλοπόταμο, ένα παραπόταμο του Τρικεριώτη ποταμού. Ο ποταμός διαμορφώνει το εκπληκτικό τοπίο του φαραγγιού «Πάντα Βρέχει», το οποίο είναι αδύνατο να διασχίσει κανείς αυτή την εποχή λόγω της ισχυρής ροής του νερού και των επικίνδυνων συνθηκών. Η Δομνίστα απλώνεται σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και εκεί βρίσκονται οι ιστορικές υπολείμματα της αρχαίας Ευρυτανικής πόλης Φαντινός.

Μια σημαντική ιστορική στιγμή για το χωριό είναι η 7η Ιουνίου 1942, όταν ο Άρης Βελουχιώτης, καπετάνιος του ΕΛΑΣ, κήρυξε την ένοπλη αντίσταση κατά των Ναζί. Η Δομνίστα θεωρείται το πρώτο χωριό που απελευθερώθηκε από τον ναζιστικό ζυγό, γεγονός που αποτυπώνεται σε ένα μικρό μνημείο που βρίσκεται λίγο έξω από τον οικισμό.

Η Δομνίστα διαθέτει μια μικρή τουριστική υποδομή με ξενώνα, ταβέρνα και λαογραφικό μουσείο. Η περιοχή είναι ιδανική για εξερεύνηση, και μπορεί κανείς να επισκεφθεί τα απομακρυσμένα χωριά Ροσκά, Ψιανά και Αμπλιανη, ενώ οι διαδρομές προσφέρουν μία απαράμιλλη θέα στο φυσικό τοπίο.

Πηγή [απόσπασμα]
Κρίκελλο και Δομνίστα:
Ανακαλύπτοντας τα ιστορικά και φυσικά διαμάντια της Ευρυτανίας
alfavita | alfavita.gr

Η τοποθεσία της συναντάται ανάμεσα στα χωριά Επινιανά και Άγραφα, το μεγαλύτερο μέρος της εκκλησίας καλύπτεται από δέντρα, ενώ στον ορίζοντα ξεχωρίζει μόνο ο τρούλος του ναού και τα στενόμακρα παράθυρά του.

Πρόκειται για ένα από τα πιο εντυπωσιακά μοναστήρια της περιοχής, με τα γρανιτένια βράχια του αγραφιώτικου τοπίου να προσθέτουν επιπλέον ατμοσφαιρικότητα στη συνολική της εικόνα.

Για την προέλευση του ονόματος της μονής υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Η επικρατέστερη υποστηρίζει ότι προήλθε από τις στάνες των κτηνοτρόφων, που υπήρχαν στην περιοχή κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Άλλη μία εκδοχή αναφέρει ότι η εικόνα της Παναγίας μεταφέρθηκε εκεί από το χωριό Στάνα, στην Αμφιλοχία, την περίοδο της Εικονομαχίας, οπότε και οι κάτοικοι της γύρω περιοχής έδωσαν στο επιβλητικό μοναστήρι το όνομα από το χωριό προέλευσης της εικόνας.

Σύμφωνα με αναφορές η μονή χρονολογείται από τον 15ο ή 16ο αιώνα, μια περίοδο κατά την οποία η ορεινή πλευρά της Ευρυτανίας γνώριζε ιδιαίτερη ακμή. Ωστόσο, άλλη αναφορά κάνει λόγο για μία εικόνα της Παναγίας που βρέθηκε κατά τον 12ο αιώνα μέσα σε μια σπηλιά από κτηνοτρόφους. Στο σημείο εκείνο οι κάτοικοι της περιοχής έχτισαν το πρώτο εκκλησάκι.

Η πρόσβαση στη μονή είναι σχετικά δύσκολη, καθώς πραγματοποιείται μέσα από χωματόδρομο με στροφές, μήκους 3 χλμ. περίπου. Ωστόσο, αυτό που αντικρίζει κανείς πραγματικά αξίζει τον κόπο, κάνοντας τους πάντες να αναρωτιούνται πως το ανθρώπινο χέρι κατάφερε να δημιουργήσει αυτό το υπέροχο χτίσμα στη συγκεκριμένη, απόκρημνη τοποθεσία.

Πηγή 
Μονή Παναγίας Στάνας:
Το μοναστήρι στα Άγραφα σε μια τοποθεσία που κόβει την ανάσα
Newsbeast | newsbeast.gr

Υλικά

• 1 κιλό σπανάκι, καθαρισμένο και ψιλοκομμένο
• 2 πράσα, ψιλοκομμένα
• 1/2 μάτσο φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένα
• 1/2 μάτσο άνηθος, ψιλοκομμένο
• 2½ κουτ. σούπας τριμμένη φρυγανιά
• 80 ml ελαιόλαδο + 2 κουτ. σούπας επιπλέον
• 1 κιλό ψιλό καλαμποκάλευρο
• 1/2 κουτ. σούπας αλάτι χοντρό
• 1,5 λίτρο χλιαρό νερό
• αλάτι ψιλό, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Διαδικασία

Σε ένα σουρωτήρι βάζουμε το σπανάκι με τα πράσα και τα φρέσκα κρεμμυδάκια, τα αλατίζουμε ελαφρώς, τα τρίβουμε λίγο με τις παλάμες μας και τα αφήνουμε λίγο να βγάλουν τα υγρά τους.
Μετά, τα πιέζουμε να στραγγίσουν καλά και τα βάζουμε σε μπολ.
Προσθέτουμε τον άνηθο και τη φρυγανιά, τα 80 ml ελαιόλαδο και λίγο πιπέρι και ανακατεύουμε καλά.
Σε μια λεκανίτσα βάζουμε το αλεύρι, το χοντρό αλάτι, τις 2 κουτ. σούπας ελαιόλαδο και λίγο λίγο το νερό, χρησιμοποιώντας όσο χρειάζεται ώστε να φτιάξουμε έναν χυλό σαν παχιά κρέμα (μπορεί να μην το χρειαστούμε όλο).
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C και λαδώνουμε το ταψί.
Στρώνουμε εκεί τον μισό χυλό και από πάνω σκορπίζουμε ομοιόμορφα το μείγμα των χορταρικών.
Έπειτα αδειάζουμε από πάνω τον υπόλοιπο χυλό, απλώνοντάς τον με την παλάμη μας ή με μια σπάτουλα ώστε να καλύψει τα χόρτα όσο καλύτερα γίνεται.
Ψήνουμε τον πλαστό για 1 ώρα ή μέχρι να ροδίσει ωραία η επιφάνεια και να ξεροψηθεί.
Σερβίρουμε τον πλαστό χλιαρό.

Tips

• Τοποθετήστε βούτυρο σε κύβους πάνω από την πίτα για τραγανό, μυρωδάτο ψήσιμο
• Μπορείτε να αντικαταστήσετε το νερό του χυλού με γάλα και γιαούρτι για πιο αφράτο αποτέλεσμα
• Ως γνήσια χορτόπιτα, μπορείτε να χρησιμοποιήστε ό,τι χορταρικά έχετε (αντί σπανάκι)
• Ταιρίαζει εξαιρετικά με γιαούρτι στο σερβίρισμα

Πηγή 
Πλαστός, η «ξυπόλητη» χορτόπιτα
Γαστρονόμος | gastronomos.gr | Αριάδνη Χαντζή

Αγραία Άρτεμις

Πιθανότερη εκδοχή για το όνομα της περιοχής πιστεύεται πως είναι το αρχαίο ελληνικό φύλο των Αγραίων, που κατοικούσε κυρίως μεταξύ του ποταμού Αχελώου και Αγραφιώτη. Το όνομα των Αγραίων ετυμολογείται από τη λέξη “άγρα”, που σημαίνει “κυνήγι”.

Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι προστάτιδα των Αγραίων ήταν η Αγραία Άρτεμις, η θεά του κυνηγιού, η οποία αποτελεί και έμβλημα του Δήμου Αγράφων.

Κωνσταντίνος Ε’

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή και τον χρονικογράφο Μιχαήλ Ψελλό, η περιοχή απέκτησε το όνομά της την περίοδο της εικονομαχίας, όταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο εικονομάχος Κωνσταντίνος Ε΄.

Οι κάτοικοι της περιοχής λέγεται ότι αρνήθηκαν την εφαρμογή του διατάγματος για την αφαίρεση των εικόνων από τους ναούς και θανάτωσαν τους απεσταλμένους του αυτοκράτορα. Τότε ο Κωνσταντίνος εξοργισμένος διέγραψε την περιοχή από τους χάρτες της Αυτοκρατορίας.

Αντίσταση στους Τούρκους

Η πιο διαδεδομένη εκδοχή όμως είναι η εξής. Η περιοχή απέκτησε το όνομά της εξαιτίας της αδυναμίας των τουρκικών αρχών, να εισπράξουν με τη βία φόρους, αφού υπήρχε ισχυρή αντίσταση από τον ντόπιο πληθυσμό. Έτσι διέγραψαν την περιοχή από τους φορολογικούς καταλόγους, και αυτή ονομάστηκε “Άγραφα”, δηλαδή μη εγγεγραμμένη στα φορολογικά κατάστιχα.

Πηγή [απόσπασμα]
Από που πήραν το όνομά τους τα Άγραφα; Το χωριό του θρυλικού Κατσαντώνη που εξολόθρευσε τους οθωμανούς σε μία ώρα
Μηχανή του Χρόνου | mixanitouxronou.gr

Τα Πατήματα της Παναγίας

Χαμηλά στο βράχο πάνω από τη μικρή σπηλιά – εκκλησάκι με την εικόνα της Παναγίας αντικρίζουμε ένα αξιοπερίεργο -και για πολλούς ανερμήνευτο- γεωλογικό φαινόμενο. Στον κάθετο βράχο φαίνονται εφτά διαφορετικού χρώματος σχήματα που έχουν τη μορφή πατημάτων στα οποία η λαϊκή παράδοση έχει δώσει την ονομασία “Τα Πατήματα της Παναγίας”.

Όλη η σχετική παράδοση αναφέρει τα εξής: Ο Ευαγγελιστής Λουκάς κατά την περίοδο που βρισκόταν στην Πάτμο, ζωγράφισε μαζί με άλλες εικόνες και την εικόνα της Παναγίας που βρίσκεται τώρα στον Προυσό. Για πολλούς αιώνες η εικόνα βρισκόταν και θαυματουργούσε σε μεγάλο ναό στην Προύσα της Μικράς Ασίας. Κατά την περίοδο της εικονομαχίας, το 829 μ.Χ. την πήρε κάποιος επονομαζόμενος επονομαζόμενος Διόνυσος και την έφερε στην Ελλάδα για να τη γλιτώσει από την καταστροφή. Κάπου στη διαδρομή όμως την έχασε και τη βρήκαν στη σπηλιά όπου βρίσκεται σήμερα κάποιοι κάποιοι βοσκοί ,που για μέρες έβλεπαν μια μυστηριώδη φωτεινή στήλη που τους έδειχνε μέρος.

Ο Διόνυσος όταν έμαθε ότι η εικόνα βρέθηκε κάπου στο Καρπενήσι πήγε και την πήρε. Καθώς επέστρεφε με τη συνοδεία του έπεσαν να κοιμηθούν. Το πρωί η εικόνα είχε εξαφανιστεί και μια μυστηριώδης φωνή τους είπε ότι η επιθυμία της εικόνας ήταν να παραμείνει εκεί που βρέθηκε στην περιοχή που ήταν οι βοσκοί. Κατά τη επιστροφή της στον Προυσό η Παναγία πέρασε από το σημείο που είναι τα “Πατήματα” και τρυπώνοντας τη βουνοκορφή διέσχισε το βουνό, που πήρε τη μορφή της εικόνας.

Ο Καραϊσκάκης

Το ασημένιο κάλυμμα της εικόνας το δώρισε ο Καραϊσκάκης για να θεραπευτεί από τη θέρμη που τον τυραννούσε και εξαιτίας της οποίας έμενε κατά περιόδους στον Προυσό να αναρρώνει. Λίγο πριν φτάσουμε στο μοναστήρι συναντάμε δυο οχυρωμένα πέτρινα σπίτια, τον ανατολικό και το δυτικό πύργο του Καραϊσκάκη που, όπως λέγεται, κτίστηκαν για να προστατεύουν τον ήρωα της επανάστασης κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του στον Προυσό.

Πηγή [απόσπασμα]
Υπέροχες διαδρομές της Ποταμιάς
Ξενώνας Λεβάντα | megaloxorio.gr

Είναι δύο πολιτιστικές εκδηλώσεις που διεξάγονται τον Ιούλιο και Αύγουστο στην πόλη του Καρπενησίου. Κυριαρχούν μουσικές, θεατρικές, χορευτικές εκδηλώσεις κ.ά.

Εμποροπανήγυρη

Στις 29 Ιουλίου έως 3 Αυγούστου πραγματοποιείται εμποροπανήγυρη στην πόλη του Καρπενησίου που συγκεντρώνει το ενδιαφέρων των ντόπιων κατοίκων αλλά και των επισκεπτών.

Γιορτές Χειμώνα

Η έναρξη των εκδηλώσεων είναι 15 μέρες πριν τα Χριστούγεννα και διαρκούν 10-15 μέρες. Η έναρξη των γιορτών γίνεται με το άναμμα του Χριστουγεννιάτικου δέντρου στην κεντρική πλατεία της πόλης και ακολουθεί αλυσίδα πολιτιστικών εκδηλώσεων μέχρι τις πρώτες μέρες του νέου έτους, με οργανωτές το Δήμο και άλλους πολιτιστικούς φορείς.

Μποτσάρεια

Στο Καρπενήσι πραγματοποιούνται και πολλές αθλητικές δραστηριότητες όπως τα «Μποτσάρεια» που περιλαμβάνουν αγώνες ανώμαλου δρόμου που συνδιοργανώνει το ΣΕΓΑΣ Λαμίας και ο αθλητικός Σύλλογος ΑΠΟΚ «Το Βελούχι». Στους αγώνες συμμετέχουν αθλητές από την Στερεά Ελλάδα και άλλες περιοχές. Οι αγώνες πραγματοποιούνται συνήθως τον Αύγουστο.

Αποκριά

Πέραν από το μασκάρεμα τελούνται τα αγερμικά έθιμα του Καρπενησιού, η αποκριάτικη λαϊκή παράσταση «Πανάρατου» και το «Γύφτικο Γάμο» της Καθαρής Δευτέρας. Ο «Πανάρατος» είναι ένα έθιμο που αναβιώνει την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς και την Καθαρά Δευτέρα. Το έθιμο αυτό κρατάει απ’ τις αρχές του 20ου αιώνα. Είναι μια θεατρική παράσταση με κεντρικό άξονα μια παραλλαγή της υπόθεσης της Ερωφίλης, αλλά εμπλουτίζεται και με θέματα της επικαιρότητας. Ο Πανάρετος είναι γιος του βασιλιά της Θράκης και ερωτεύεται την κόρη του βασιλια, δυστυχώς η κοπέλα προορίζεται για άλλο σύζυγο και έτσι ο Πανάρετος αποκεφαλίζεται ενώ η άμοιρη κοπέλα αυτοκτονεί.

Την Κ. Δευτέρα παίζεται ο «Γύφτικος Γάμος», σατυρική κωμωδία με πρωταγωνιστές μόνο άντρες κατοίκους του χωριού, η ταύτιση των ηθοποιών είναι τέτοια που τα παρατσούκλια της παράστασης τους ακολουθούν και στην καθημερινή τους ζωή.

Ρουμελιώτικο Πάσχα στο Καρπενήσι

Το Πάσχα στο Καρπενήσι γίνεται η περιφορά και η συνάντηση των Επιταφίων στην κεντρική πλατεία της πόλης τη Μεγάλη Παρασκευή με τη συμμετοχή της Φιλαρμονικής. Το Μεγάλο Σάββατο η Ανάσταση του Θεανθρώπου γιορτάζεται με τη ρίψη βεγγαλικών και το μοίρασμα κόκκινων αυγών από το Δήμο σε κατοίκους και επισκέπτες.

Την Κυριακή του Πάσχα, ολόκληρη η πόλη κυριολεκτικά καλύπτεται από τον καπνό εκατοντάδων λάκκων στις γειτονιές της πόλης, στους οποίους οι κάτοικοι καίνε κληματαριές. Το έθιμο αναβιώνει κάθε χρόνο την Κυριακή του Πάσχα σχεδόν σε όλα τα σπίτια του Καρπενησίου. Δίπλα στους λάκκους στήνονται οι σούβλες για το ψήσιμο του οβελία και το γλέντι με άφθονο φαγητό, ποτό, χορούς και τραγούδια διαρκεί μέχρι αργά το βράδυ. Παράλληλα, ο Δήμος ανήμερα του Πάσχα διοργανώνει μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις, στις οποίες είναι καλεσμένοι ντόπιοι και τουρίστες.

Πανηγύρια

• Πανηγύρι του Αγίου Νικολάου Καρπενησιώτη στις 23 Σεπτεμβρίου όπου είναι και τοπική αργία.
• Πανηγύρι του Αγίου Αθανασίου στις 2 Μαΐου.
• Πανηγύρι του Προφήτη Ηλία στις 20 Ιουλίου
• Πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής στις 26 Ιουλίου.
• Την τελευταία Κυριακή του Αυγούστου διοργανώνεται πανηγύρι προς τιμήν των Ευρυτάνων Αγίων.

Πηγή [απόσπασμα]
Ήθη & έθιμα Καρπενησίου: παραδόσεις αναλλοίωτες στο χρόνο
Γνωρίστε την Ελλάδα | gnoristetinellada.gr